![]() |
![]() |
|
| ما به توسعه عمران و آبادانی نگین ایران زمین(خوی)مي انديشيم..محتاج همراهی و همتتان هستیم |
شعر ترکی عباس حاجی زاده مربوط به شهرستان خوی آنا یوردوم گوزل خوی ای گوزل خوی، یتیرن تپراقی اصلان وطنیم آنا یوردوم اولارام من سنه قوربان وطنیم سنون عشقینله داماردا دولانار قان وطنیم گزرم گلشنین ایچره تاپارام جان وطنیم سولماسون گللرین هچ اولما پریشان وطنیم نه یازم شانلی دیارم سنه چوخ واردی سوزوم سنه دیوانه دی کونلوم ، سنه عاشیقدی گوزوم آتمارام فکریوی باشدان سنه قوربان من اوزوم سنی پوزگون گوره بولمم اونا هچ یوخدی دوزوم اولماسا مهر وطن اولماز هچ ایمان وطنیم یاز گلر چول چمنینده نه گوزل گوللر آچار آب زمزم کیمی جوشقون بولاغیندان سو آخار یاشیل الوان گیینرداغ دوشونه لاله تاخار بزنر نازلی گلینلر چمنه نازلی باخار هر طرفدن باخیسان گولدی گولیستان وطنم باغلارین باغچالارین بولبوله شیدا اوچاقی کهلیکین اویناغی داغین دلی جیران قاچاقی اتگین قرمزی گول لاله و نسرین اوجاقی داغ دره ، باش باشا چاتمش اوجی یوخدور بوجاقی خوشدی وصفینده یازام روضه ی رضوان وطنیم قار گئدر، داغ گویرر، محشر اولار دّره حصار گول آچار بولبول اوخور لاله گولر صبح بهار هوادان شِه نماَلرْ ژاله یووار گرد و غبار داغدا جیران دولنرکن ائزونه سوگی تاپار یایلار داغ داشیوا لاله و ریحان وطنیم سورولر داغدا گزنده گوزولار هی ملشر چشمه باشیندا چوبان لار یغشاندا گوله شر آخشام اوستی سورولر ایولره بیر بیر بولوشر گوزی تاپجاق آناسین اممگه آغزی بَلهَ شر چوخ تماشالیدی بو منظره باخسان وطنیم گوز گورنده اَریشر حیرته قالخار هوسین آبشار دان توکولن سو سپیلر اَسسه اَسین نجه زندان دا قالار بولبولون آچسان قفسین چرپنب شهپر آچار چاق ایلینده نفسین چیخادار عشق صنم عقلینی باشدان وطنیم یاز گلنده باخاسان گورملی اورین داغینا تا گوز ایشلر سه چیچک دوزموش اوداغ صول صاغینا یام یاشیل، قرمزی، ساری گول اکیبدور باغینا باخ یاشیل کورکونه ، سیر ایله گوجالمیش چاغینا اتگی لاله مکانی ،باشی طوفان وطنیم بهارین ابری دولار گاهی یاغیب هردن آچار بارلانار اٌول گوزل اورین دوشونه لاله ساچار عشوه لی کهلیک آدام گورجه قی گیز لینجه قاچار قوجامان باشدا قارا قارتالا باخ شهپر آچار تازه دن بیر ده طبیعت تاپاری جان وطنیم گورسنر سنده صلابت نه گوزل چلّه خانا آرترار خانقهین چوخلی صفا روحا ، جانا ای اولان سیر و سلوک اهلینه مأوای ثنا معرفت باده سین ایچ سینده عشقین اویانا خوش قورار بزم صفا بلبل دستان وطنیم باخی سان باغدی قزیل گول حسابی یوخدی سایی قرمزی لاله کیمی گوللر آچار نیسان آیی عطری باشدان آپارار هوش ، گولوون یوخدی تایی گلابین درده دوادور هابیله سئوگی پایی سنه باش اگمه لی دور قمصر کاشان وطنیم تپراقینناندی، سویوندان ؟ ندور حکمت نه نشان؟ ایلیب نازلی باخیش حوری لرین سنده مکان اوزی گول کپریگی اوخ قزلاریوین قاشی کمان شیرازن تورکی گوزللیکده خُویا چاتماز اینان غارت ایلور کونولی چاه زنخدان وطنیم شرح ور باشقا منه آندرانیک جنگینن گورسنور سینه ده چوخ کهنه یارا رنگینن شیشه ی عمروی قورتاردی قضا سنگینن ایگیت آزاده لرین آلدی جفا چنگینن ائیدیلر دشمنیوی خارو پشیمان وطنیم بیلمیرم ارمنی جنگینده سنه گلدی نه لر چوخ باشیندان آشیب البته سنین حادثه لر ایگیتین معرکه ده اوستونه چوخ فتنه گَلَر ظالیمین باشینا دوران ولی آخر کول اَلَر بیله دیر خاصیت گردش دوران وطنیم قاصد عشقه دنن مولویه ایله خبر شمسدن واردی نشان یوردوموزا قیلسا نظر خویدادی برج و مناری هله ده واردی اثر قورولوب مجلس احباب گل ای مرغ سحر اخوسون نغمه ی دل باغدا هَزاران وطنیم شیخ عارف قوناق اولسا یولونا مشک اَزَرَه مْ اُو گلن یوللارا من لاله و ریحان دوزَرَمْ آچارام داش قاپونی شوقیله آذین بَزَه رَمْ نه قَدَرْ ناز ایله سه صبریده قالّام دُوزرم جمعیده خوشدور اولا مظهر عرفان وطنیم بسله ییب سن سینه ده گوهر یکدانه لری مُلاعلی،شیخ نوائی کیمی فرزانه لری بحر عشق ایچره بَجَردَن دُر و دُردانه لری شمع عرفانه یانان عاشق و دیوانه لری محفل عشقه اولان شمع شبستان وطنیم گون باتان سمتیده دور سید فتاح اوجاغی بیوک عاریفدی اُو سیّد چوخونون وار سراغی عرفا محفلینین شمعیدور اُو هم چراغی شیعه نین واسطه سی مشکلی اُولسا دایاغی قاپوسی باب کرم ، حامی قرآن وطنیم اتگین بارلی دی کی فخر بو دوران یتروب عالمه اُولموش علم شانلی بیر انسان یتروب خوئی تک مجتهدی آیت سبحان یتروب تاباقون اُولمویا بُوش شعریمه عنوان یتروب ایلییوب شهره جهانه سنی هرآن وطنیم سنده دور آی آنا یوردوم گوزوم آی گوللی بهار سنی توصیف ائده رم من تاپارم شأن و وقار سنی گزدیک جه اولار شاد اورک ای سوگیلی یار جننتین گوشه سی دیر داغ داشین آی شانلی دیار خاک پاکن دی سنین وادی حیران وطنیم سیر ائدر(مرغ حقین ) کونلی سنین داغ داشوی شاعر اُغلون چکیری نظمه قارا گوز قاشوی آیرب ظلم اَلی قارداشدان عجب قار داشیوی گوزل ایرانیما باش سان قُوروسون حق باشیوی وطن عشقی الیوب طبعینی جوشان وطنیم ******************************************************************************** خواجه على عارف خويى »خواجه علي عارف خويي« به نوشته كتاب »روضات الجنان« از خوى مهاجرت كرده (به نقل ازحافظ كربلايى، روضات الجنان، ج 2، ص 75. ) و در آذر شهر به خواجه يوسف، عارف مشهور دست ارادت داده و در قريهي باداميار ( در دوازده كيلومترى جنوب شرقى آذر شهر) خانقاهى ساخته و مشغول ارشاد شده و در سال 699ه.ق در آنجا وفات نموده و قبرش فعلا در همانجا مزار است. غزلياتى دارد و از اشعار او اين چند بيت است: آئيــنه دل گـر كـنـى پــاك سـيــرت گــذرد ز جـمله افــلاك عـرش است مقام مرغ جانت پــا بــست چرا شدى در اين خاك بنــشين نفــسى به ماتم نفس ايــن جــامه حــرص را بـزن چاك ايــن كار نه كار بيــدلانست مــردى بــايــد دلـيـــر و چــالاك تــا از دو جـهان شود مجــرّد و از عـــالمــيــان نــبـاشـدش باك در عــالم قــدس كن نظر تـو بــردار نـــظر زخــار و خــاشــاك زنهار«على » ز دوست مگذر گرز آنكه تو راست عقل و ادراك *************************************************** تئللرين مهدي نين غزلينه تضمين انزاب خوئي حسن لر ياراشديريب او خطّ و خاله تئللرين منيم عيار عشقيمي چكير سئواله تئللرين ساليبدي شهرين اهليني مقال و قاله تئللرين »او مه جمالين اوستونه سالوبدي هاله تئللرين« »أوزونده بيلمدين قويوب مني نه حاله تئللرين« او خطّ و خال و چشم و لب گؤزل دي زينت ايستمز خدا وئرن وجاهته دليل و علّت ايستمز مشاطه دن گؤزل جمال أولونجه منّت ايستمز »گؤزلليگين ثبوتينه بير أوزگه ايت ايستمز« »دگيشمه ين حقيقتي چكر مثاله تئللرين« بير عمر أيتديم ارزو او زلف و كاكلين گوروم تصوّر ايتمديم بو حدده عشق مشكلين گوروم غريق بحر حسرتم اينانما ساحلين گوروم »اميدي باغلاديم گليب او بدر كاملين گوروم« »وليك گوردوم اوخشاديب گنه هلاله تئللرين« كؤنول قوشون سراغ أيدن گرك دي دانه گزديره جفا و ناز و غمزه چكمگه بهانه گزديره گريزپا نگاردن آلا نشانه،گزديره »دانيشميشام صبائيله تئلينده شانه گزديره« »دئديم كه سايبان اولا أوزونده خاله تئللرين« گؤزل لرين ندن دي قلبي مهردن اوز اغليدير؟ بو آتش جفادن عاشقين اميدي داغليدير خوشا او زلف حالينه آداخليا دوواغليدير »منيم ده زندگانليقيم اوتار رلفه باغليدير« »چكير اويان بويانه هي سالير ملاله تئللرين« آييتدي قونشولاريمي شبانه ناله وورماغيم بئزيك ديريبدي خلقي بير بيله يول اوسته دورماغيم هاچان خلاصه قورتولار بساط غصّه قورماغيم؟ »بو ساده ليكده دير مگر ديزاوسته هي سورونماغيم« »او آن دام صيديني توكور جماله تئللرين« اولوبدي شهره شهريده مسير عشقه ازماغيم دويونله شنده غصّه ناخنيله سينه قازماغيم من »انزابام« محال دور وفا و عهدي پوزماغيم »بير أوزگه حالدا باشلانير او حسنه شعر يازماغيم« او لحظه لر كه « مهدي» ني سالير خياله تئللرين ====================================== آيـت نـاز انزاب خوئي عـاشــقم، از سر خوكــي نَهَم اين آئيــن را شُــكر مــي بــايَدَم اين ديــدة زيــبـابين را چـشــم زيبــا نگرم هر چه كه بيند زيبـاست نــازم اين ديده كه خود مِهر شمارَد كين را جوشش عاطفه و عشق و محبت كه مراست نـرم مي خواست دل آن دلبرِ دل سنگين را دلـرُبــايــان نـتوانــــســت بَـرد از مــن، دل داشــتــم گــو ز بــراي تــو دلِ مسـكين را جُز نـگاه طــرب انــگيز تــو اي آيــت نــاز چـــه تــواند بُــكنــد شــاد منِ غمگين را؟ عشــق، خــود آفــت جانست و فزايندة غم گــو به فــرهــاد ملامت چه كني شيرين را ســـوي آن يــار گر اي باد صبا مي گـذري بـــازگــو قــصــه ايــام خــوش ديـرين را نـاز را داده خدا كــآن صــنم از دولــت ناز بَرَد «انزاب» ز من طاقت و عقل و دين را ============================== آنقدر فرياد خواهم زد... انزاب خوئي مستِ مســتم، دل شده بدتــر زمن ديــوانه امــشـب اي پريشان گو، مخوان از بهرِ من افسانه امشب حاصلم از عشق و دلبازي چه شد جُز رنج و حسرت؟ مثل هر شب خانه ام از غم شده غمخانه امشب بــــاده هــم درد فـــراق و رنــجِ غـــم از دل نَـبُـرده بشكن اي دل مثل آن پيمان شكن پيمانه امشب آرزوي ديـدنش امـــشـــب سُـــراغِ مــن نـيــــامد شايد آنهم شد چو او از بخت بَد بيگانه امشب هر چــه آه و نـاله كـــردم دل نشـــد آرام، ليــنــك ايــنــقَــدَر فرياد خواهم زد شود ديوانه امشب بــسـكه نــاليــد ايــن دلِ زار از جــفاي آن دل آزار جُــغــد را آخــر فــراري داد از ويـرانه امشب شـــمع ســان تنــها نــه من مي سوزم از بي مهريِ او بــلكــه مي سوزد به حال من دلِ پروانه امشب ميگــساران را بگو امــشــب مرو ميـــخـــانه، زيــرا مــي دَمَد انـدوه و غم از ساحتِ ميخانه امشب جــان بـــه لـب آمد مرا از نامـــرادي هــاي هــستي كـو اجل تا جان نَهَم در مقدمش مردانه امشب ساغــري از ســاقي باقيــســت »انزاب« آرزويـــم تــا بــرآرم بــر فــلك صد نعـرة مستانه امشب ============================= يالقيزين اورك سوزلري
يوسف عزيزنژاد(يالقيز) نه مــجــنــونــام، نـــه لــيــلي ام اؤز بــــختــيــــمدن گيــليــه ليــم گــلديــم عشــقه ميل ائـــليـــهم نـــاكـــام عــشــقــيـم تالان اولدو دنــيــا مــنــه خــرابة شـام اولدو گوزه ل ياريم گئدي منه ياد اولدو كاش بيليديم انسانيت نئجه اولدو قـــارا ساچيم نده ن، بئله آق اولدو نده ن «یالقيز» بو دنيادا تك اولدو اونــون بــختــي بو دنيادا دار اولدو ============================= بخشي از قصيده «علويه» حسام چورسي اى معدن فتوت و مهر و وفا على وى كان جود و منبع صدق و صفا على اى لنگر سفينه بحر نجات نوح وى باعث نجات خليل خدا على گفته نبى بنص صريح اين كلام را من شهر علمم و عَلى بابُها عَلى گرديد از وجود تو كعبه شريفتر تنها نه كعبه زمزم و كوه منا على گويند يا على به توحلال مشكلات مشهور بوده نام تو مشگل گشا على در حيرتم نيامده بر كربلا چرا در دفن نعش پاك شه كربلا على خون گريه كن "حسام" به مظلومى حسين شايد شفاعتت بكند مرتضى علي ×× ميرزا محمدعلى چورسى متخلص به "حسام"، زادگاهش چورس مىباشد، وى در خوى نشو و نما كرده و از شعراى قرن چهاردهم مىباشد. شاعرى بود توانا، مخصوصاً در هجو گوئى مهارت خاصى داشت و اشعارى هم به تركى و فارسى در هجو متنفذين سروده بود كه اهل ذوق از حفظ داشتند. وفاتش خوى در سال 1365 ه' .ق برابر با 1321 ه' .ش در سن 90 سالگى اتفاق افتاد. |
||||||||||
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیستم آذر 1386ساعت 20:13 توسط خوی سون |
|
||||||||||
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
دارالصفای خوی... شهری که آرامگاه ابدی شمس تبریزی است ... شهری که پوریای ولی این شیر مرد تاریخ در آن خفته است... شهری که آیت الله خویی ها ،فاضلی ها مرقاتی ها،آقاسی ها ، حاتم خان ها ودنبلی ها ،ملا علی وملا حسن وملا احمد ها ، سید مقبره ها وشیخ نوایی ها وزریاب ها و جوانشیرها و ریاحی ها و هنرور ها وکوچری ها و هزاران سردار شهید پرورده...هزاران هزار مردان نام آور که...در جای جای این کره خاکی بودند و هستند وخواهند بود...
شهری که در تورات از آن یاد شده ... شهری که هخامنشها از آن به عظمت یاد کرده اند... شهری که درلحظه لحظه های افتخارو غرور این سرزمین نامی درخشان دارد ...دیار عاشقان خدا...دارالمومنین...و شهری که جای جایش مهد علم و ادب و عرفان است... واکنون در انتظار برآورده شدن خواست دیرین و بحق مردمش ، نیازمند توجه و همت والای شما فرزندان غیور و متعهد خویش است....دست یاری به هم دهیم و در آبادانیش بکوشیم...افتخار ما تمدن بی همتا و ۶۰۰۰ ساله خوی واميد ما باز گرداندن شکوه وعظمت مجدد وبرحق خوی در سايه ايرانی قوی ومقتدراست .اوجالسین خوی آدی... آبادلانسین ...حاققینا یئتیرسین خویوموز |
| نوشته های پیشین |
|
اسفند 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 تیر 1387 اردیبهشت 1387 اسفند 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 اردیبهشت 1385 |
|
RSS
|